حبه ی قند

"دوسِت دارم مامانِ بزرگِ کوچولویِ قشنگ من"

"قربونت بشم"

اینا دیالوگاییه که این روزا قلبمو ذوب می کنه ...

وقتای که پسرک گاه و بیگاه بین بازی هاش میاد رو دستم و وول می خوره و خودشو تو بغلم جا می کنه و با لحن بچه گانه اینا رو می گه...

تازه دارم تو زندگیم می فهمم که وقتی یکی قربون صدقه ت می ره چقدر زیباس ....