لامپی روشن در کلّه

همین الآن، این وقت شب ؛ فکرای بزرگی تو سرمه.

در مورد مسیر حرفه ای و شغل.

فکر کنم همون چیزیه که میخوام و نیاز دارم.حداقل در این جایگاه از زندگیم.

انگیزه و اراده و اشتیاق هم دارم.

آیا این حس به صبح میکشه و تا روزهای آینده پابرجا میمونه ، که من به جایی برسم؟

با ما همراه باشید!

پ.ن.

باید هرجوری که هست شروع کنم و ادامه بدم

باید فکر کنم مرگ و زندگیم به این وصله

من نیمه کاره م؛ باید کامل بشم، خودم بشم.

بعد از مدت ها اولین باره که یه مسیر شفاف جلوی رومه ( تو ذهنمه،ذهنم مدتهاست که به هم ریخته و در هم و بر هم و تاریک و غبارگرفته بوده) ، باید هر جوری شده ازش بگذرم.

من توان و لیاقتشو دارم.